آخرین حضور رئیس جمهور و نماینده رژیم ایران در نشست رسمی سازمان



اخبار بسیاری در خصوص چگونگی رابطه فعلی رژیم با دنیای غرب در رسانه ها پخش شده و خواهد شد و آنهائی که بسیار خیالبافانه به اوضاع می نگرند باور بر این دارند که دنیای غرب به دو دلیل از رویاروئی با رژیم ملایان به وحشت افتاده که اولی بیم از بسته شدن تنگه هرمز شاهراه نفت است و دومی عملیاتهای تروریستی وابسته به رژیم ؛
گفتنیهائی هم در باب آخرین حضور رسمی نمایندگان رژیم ملایان در نشست رسمی سازمان ملل در خبرها برجسته می شوند و حکایت از آن دارند که در سال ۲۰۰۷ رژیم ملایان در صورت ادامه حیات از این سازمان عملا اخراج خواهد شد و به عنوان رژیمی یاغی و غیر رسمی تلقی خواهد شد.
در خصوص اولین دلیل خدمت شما عرض نمایم که تمامی برنامه ها و مانورهای منحصر به فرد برای بازگشائی سریع و پاکسازی تنگه هرمز در صورت مسدود شدن در فاصله کمتر از یک ماه در نظر گرفته شده و کلیه نیروهای مخصوص و دوره دیده جهت این امر در کشورهای حاشیه خلیج فارس و حتی پاکستان مستقر شده اند و با بسیاری از شرکتهای غول آسای تکنیکی در این امر قراردادهای همکاری به امضاء رسیده است و اگر هم رژیم جرئت و توانائی این کار و مسدود کردن آن تنگه را داشته باشد صرفا یک ماه چرخه اقتصادی دنیا را می تواند با بحران نسبی روبرو کند و هرگز به آرزوی برنامه های دراز مدت خود دست نخواهد یافت. ؛ و در مورد دومین گزینه رژیم که دست زدن به عملیاتهای تروریستی و خشونت زاء می باشد بایستی عرض کنم که تمامی دنیای غرب پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آنقدر با بحران تروریستی دست و پنجه نرم کرده که به هیچ عنوان پوئنی برای پیروزی رژیم مثل دهه ۸۰ در این خصوص لحاظ نکرده و رژیم ملایان با بازوی عربهای لبنانی و فلسطینی نخواهند توانست این رویا را محقق سازند و تنها وسیله دفاعی رژیم در بخش رسانه ها و ایرانیان خارج از کشور خواهد بود که در حال تجهیز آنان از سال ۲۰۰۳ بر آمده و بسیار امیدوارند که با آویزان شدن بر گردن این جیره خواران بتوانند خطر حمله غیر مترقبه آمریکا را نه خنثی بلکه به عقب بیاندازد و این امر در ۶ ماهه گذشته با کمک این لابی مزدور رسانه ای در خارج از کشور محقق شده و آخرین حربه آنان حضور خاتمی و بدست گرفتن چرخه و کنترل مبارزاتی و دموکراسی خواهی برای ایران و ایرانی بود که به لطف خدا آن حربه هم با سکوت معنی دار خنثی شد و دیگر راهها هم مسدود شده اند و رژیم ایران تنها یک راه بیشتر ندارد و آن بستن دربهای کشور به روی هر موجود زنده ای و در اختیار گرفتن کنترل کشور آن هم برای مدت محدود و یا قبول شرایط غرب نه تنها در مسیر اخلاق هسته ایش بلکه احترام به حق و حقوق و خواسته آحاد مردم درون و بیرون ایران که از آرای یکسان برخوردارند و این شرایط به امید خدا با اقدامات تامینی که در نظر گرفته شده بایستی در ماه اکتبر فاز اولش به اجراء در آید و ادامه داستان بر طبق یک جدول زمان بندی شده منجرب به سقوط رژیم خواهد شد و شک در این برنامه هرگز جائز و وارد نیست و نیک بدانید که مردم ایران پس از فاز اول تعیین کنندگان سرنوشت مملکت خواهند بود و باز هم شکی نیست که با افتضاحات در درون سیستم حکومتی که به نفاق فزاینده ای تبدیل شده حکومت و تمامی قوای نظامی و سرکوبگرش هرگز توان مقابله و یا فرصت مقابله نخواهد یافت و مردود شمردن اهداف رژیم توسط رئیس سازمان ملل آقای کوفی عنان نوید دهنده این بشارت است که رژیم ملایان در لبه پرتگاه است و به یک فشار نیاز دارد که آن فشار هم در پشت سر رژیم آماده است...با تاسف از اینکه مقدور نبود بیش از این مطلب باز گردد ولی امید است تا این اندازه هم کفاف کرده باشد ...ذاکری